Παρακολουθώντας λοιπόν τα κανάλια και το σχολιασμό τους στην εθνική μας τραγωδία, αξίζει να γίνουν νομίζω κάποιες σημαντικές παρατηρήσεις.
Βέβαια θα μπορούσε να με ρωτήσει κανείς:
-Ρε φίλε. Εδώ ο κόσμος κυριολεκτικά καίγεται και συ (η γριά) χτενίζεσαι;
Αυτό μας μάρανε τώρα; Τα σχόλια των καναλιών; Εδώ η χώρα απανθρακώθηκε και οι τηλεοπτικές γκρίνιες μας πείραξαν;
Χωρίς να είμαι η γριά θα απαντήσω:
Μα......αυτή είναι η εθνική μας συμφορά. Η διαρκής, η αδιάλειπτη, η αέναη. Όχι βέβαια η τηλεόραση, όχι όχι αυτή, αλλά η νοοτροπία και ο τρόπος σκέψης που αποτυπώνεται τόσο ανάγλυφα απ' αυτό το μέσο και δυστυχώς διαπερνά όλα τα στρώματα, όλες τις τάξεις, όλες τις κοινωνικές ομάδες αυτού του τόπου.
Αυτή η νοοτροπία ανάβει τις φωτιές, αυτή καθίσταται ανίκανη μετά να την αντιμετωπίσει, αυτή κατόπιν μοιρολογεί με κροκοδείλια δάκρυα, αυτή μεμψιμοιρεί, αυτή εκτοξεύει μύδρους και κατηγορίες επί παντός υπευθύνου εκτός απ' τον ίδιο της τον εαυτό και το κακό της το χάλι.
Και θα εξηγήσω τι εννοώ.
Παρατηρώ λοιπόν τον Χ δημοσιογράφο και Ψ βουλευτή με βλέμμα περισπούδαστο, βλοσυρό και 115 καρδιναλίων, με όλη την αλαζονεία του opinion leader να παρουσιάζεται ως προφήτης -κατόπιν εορτής- και τιμητής των πάντων να καταδικάζει από την άνεση της δημοσιότητάς του και αφ' υψηλού, τους πάντες. Με ύφος καταγγελτικό και ενίοτε &.συναισθηματικό να «θρηνεί» για τους θανάτους τόσων ανθρώπων και για την καταστροφή (παρ' ολίγον ευτυχώς) του εθνικού μας συμβόλου, της αρχαίας Ολυμπίας με τη διεθνή ακτινοβολία. Να το πιστέψω;
Είναι βέβαια ο ίδιος δημοσιογράφος ο οποίος την περασμένη τηλεοπτική season, συνεπής με την προσφιλή πρακτική του και με το ίδιο ύφος του δικαστή, εξοβέλιζε ύβρεις τόσο σε απεργούς υπαλλήλους του δήμου, όσο και σε κυβερνητικούς παράγοντες για το χάλι των σκουπιδιών και ούτε μια φορά δεν ρώτησε τον μέσο νεοέλληνα:
-«γιατί ρε φίλε βγάζεις τα σκουπίδια σου όταν ξέρεις ότι απεργούν οι υπάλληλοι;»
-«γιατί χτίζεις αυθαίρετα όχι μόνο μέσα στα δάση αλλά όπου γουστάρεις και μετά απαιτείς απ' το κράτος συνέπεια, σχεδιασμό, συντονισμό και πειθαρχία;»,
-«γιατί φοροδιαφεύγεις και επιβαρύνεις τους συμπολίτες μας με δυσβάσταχτες εισφορές και μετά κατηγορείς την κυβέρνηση για γελοίες αυξήσεις αλλά ταυτόχρονα απαιτείς υπηρεσίες επιπέδου;»,
-«γιατί παρκάρεις το κωλοάμαξό σου όπου προλάβεις δυσχεραίνοντας τις δημόσιες συγκοινωνίες;»,
-«γιατί περνάς με κόκκινο;»,
-«γιατί θεωρείς ρουφιάνο αυτόν που θα καταγγείλει μια παράνομη πράξη στις αρχές;»,
-«γιατί θεωρείς μάγκα αυτόν που θα ξεγελάσει το κράτος και θα εξαπατήσει τις αρχές;»,
-«γιατί απ' τη μια κατηγορείς την αστυνομία ότι φέρεται βίαια στους πολίτες και από την άλλη αποκαλείς τους αστυνομικούς ανάξιους, μαλθακούς, ανεκπαίδευτους όταν σε ληστέψουν ή σε γαμήσουν;»,
-«γιατί όταν παρανομείς βάζεις λυτούς και δεμένους να γλιτώσεις τα πρόστιμα;»,
-«γιατί λαδώνεις τους γιατρούς και μετά κλαίγεσαι για τα φακελάκια;»,
-«γιατί λαδώνεις γενικώς δημόσιους φορείς, όταν είναι υποχρέωσή τους να σε εξυπηρετήσουν, και μετά παραπονιέσαι για τη διαφθορά;»
-«γιατί βρωμίζεις τις παραλίες και μετά κατηγορείς τους δήμους που δε μαζεύουν τη βρωμιά σου;»,
-«γιατί έχεις μετατρέψει τα πεζοδρόμια σε αυλή σου με το έτσι θέλω και το δρόμο μπροστά απ' το σπίτι σου σε ιδιόκτητη θέση στάθμευσης τοποθετώντας τα τόσο καλαίσθητα πλαστικά μπιτόνια;»,
-«γιατί γαλουχείς τα παιδιά σου με το όνειρο της κονόμας και του βολέματος;»,
-« Δεν καταλαβαίνεις ότι έτσι υπονομεύεις αυτή τη χώρα και άρα τον εαυτό σου, το σπίτι σου, τα ίδια σου τα παιδιά και το μέλλον τους;»,
-«γιατί φιλάς κατουρημένες ποδιές για να διοριστεί με μέσο η κοράκλα σου στο δημόσιο και μετά κατηγορείς το δημόσιο για αναξιοκρατία και κομματικές προσλήψεις;»,
-«γιατί κάνεις τα πάντα για υπηρετήσει ο κανακάρης σου στα σύνορα Καλλιθέας - μοσχάτου και κατηγορείς το υπουργείο άμυνας ότι δεν έχει αξιόμαχο στράτευμα και για να ξορκίσεις κατόπιν τις ενοχές σου διαφημίζεις το πατριωτικό σου συναίσθημα με εθνικιστικές κορώνες που είναι και τσάμπα στην τελική;»,
-«Γιατί Μπαμπά; Ε;; Γιατί;»
Ποιος επιτέλους σου είπε ότι σ' αυτή τη γαμημένη τη χώρα μπορείς να κάνεις ό,τι γουστάρεις; και
Ποιος επιτέλους σου είπε ότι αν εσύ κάνεις ό,τι γουστάρεις δε θα κάνει και ο δίπλα και ο παραδίπλα; και δε θα βρεθεί ένας αδίστακτος ακόμα πιο παραδίπλα που κάποια στιγμή θα θελήσει να κατακάψει τη χώρα επειδή αυτό έμαθε, αυτό διδάχτηκε και από σένα και από μένα και από την οικογένειά του και από το σχολείο του και από την τηλεόραση και από τα κανάλια;»
ΠΟΙΟ; «Το ότι σ' αυτή τη χώρα κάνουμε ό,τι μας κατέβει και λογαριασμό δε δίνουμε, το ότι έχουμε μόνο δικαιώματα και όχι υποχρεώσεις». «Το ότι μπροστά στο προσωπικό μας micro-συμφέρον και την κωλάρα μας δεν πιάνουν μπάζα ούτε τα δέντρα, ούτε οι βουνοπλαγιές, ούτε τα ιερά σύμβολα, ούτε η ίδια η ανθρώπινη ζωή».
Και το ότι εγώ κάθομαι και σου μιλάω απ' το γυαλί σου χαϊδεύω τα αφτιά όπως και όλοι οι προαναφερθέντες αυτό κάνανε. Κολακεύω την απαιδευσιά σου, τη χοντροκοπιά σου, την ανευθυνότητά σου, την κακομοιριά σου, τη μετριότητα και την κακογουστιά σου, την απύθμενη βλακεία σου, γιατί είσαι πελάτης φίλε τηλεθεατή και ψηφοφόρε και ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.
Με τον τρόπο μου σου λέω δεν πειράζει που είσαι μαλάκας, κουτοπόνηρος, λαμόγιο, θρασύδειλος, βολεψάκιας, γλύφτης, ανεύθυνος, άνανδρος, μικρο(μεγαλο)απατεώνας, και γω αυτό είμαι φίλε. Άλλοι φταίνε, όχι εσύ. Εσύ μπορείς από την άνεση του καναπέ σου όπως και γω από την άνεση του δικού μου να κατηγορείς το κράτος, την κυβέρνηση, τα κόμματα, τους αμερικάνους, τους αλβανούς, τους σκοπιανούς, τους τούρκους, τους εβραίους, την ΕΕ, την ώρα που τρως τα σουβλάκια σου, πίνεις τη μπύρα σου και ρεύεσαι.
Γιατί στην τηλεόραση θέλεις να βλέπεις έναν καθρέφτη που να αντικατοπτρίζει το χάλι σου, γιατί ΑΥΤΟ σε καθησυχάζει και σε απενοχοποιεί. Και ξέρεις ότι και αυτοί που ψηφίζεις είναι το ίδιο με σένα και με μένα. Γιατί είναι σαρξ εκ της σαρκός μας. Γιατί δεν ανεχόμαστε κάτι καλύτερο. Γιατί το καλύτερο μας κινητοποιεί, μας προκαλεί δυσφορία, ζήλεια και μας ξεβολεύει. Και αν τους κατηγορείς δεν είναι επειδή είναι ανίκανοι και διεφθαρμένοι. Αυτό το ήξερες. Είναι γιατί δεν είσαι εσύ στη θέση τους μια που δεν υπολείπεσαι σε τέτοιες αρετές.
Ποιο εκπαιδευτικό σύστημα, ποια κυβέρνηση, ποια τηλεόραση, ποιος πολιτικός με αρχίδια θα βγει να τα πει όλα αυτά; Ποιος θα βγει να μας κράξει και να μας φτύσει κατάμουτρα για να ξυπνήσουμε επιτέλους;
Τελειώνοντας, ο εν λόγω Χ δημοσιογράφος αισθάνθηκε θιγμένος λέει όταν κάτι ξένοι συνάδελφοί του, του είπαν ότι μάλλον θα πρέπει η αρχαία Ολυμπία να τεθεί υπό διεθνή προστασία και αναρωτήθηκε μαινόμενος: «δηλαδή εγώ ο Έλληνας είμαι ανίκανος;»
Δεν περιμένω απάντηση, ας απαντήσει ο ίδιος στον εαυτό του και ο καθένας μας στο δικό του εαυτό. Ούτως ή άλλως έτσι έχουμε μάθει να σκεπτόμαστε.
Ως ιδιώτες και όχι πολίτες.
Βέβαια θα μπορούσε να με ρωτήσει κανείς:
-Ρε φίλε. Εδώ ο κόσμος κυριολεκτικά καίγεται και συ (η γριά) χτενίζεσαι;
Αυτό μας μάρανε τώρα; Τα σχόλια των καναλιών; Εδώ η χώρα απανθρακώθηκε και οι τηλεοπτικές γκρίνιες μας πείραξαν;
Χωρίς να είμαι η γριά θα απαντήσω:
Μα......αυτή είναι η εθνική μας συμφορά. Η διαρκής, η αδιάλειπτη, η αέναη. Όχι βέβαια η τηλεόραση, όχι όχι αυτή, αλλά η νοοτροπία και ο τρόπος σκέψης που αποτυπώνεται τόσο ανάγλυφα απ' αυτό το μέσο και δυστυχώς διαπερνά όλα τα στρώματα, όλες τις τάξεις, όλες τις κοινωνικές ομάδες αυτού του τόπου.
Αυτή η νοοτροπία ανάβει τις φωτιές, αυτή καθίσταται ανίκανη μετά να την αντιμετωπίσει, αυτή κατόπιν μοιρολογεί με κροκοδείλια δάκρυα, αυτή μεμψιμοιρεί, αυτή εκτοξεύει μύδρους και κατηγορίες επί παντός υπευθύνου εκτός απ' τον ίδιο της τον εαυτό και το κακό της το χάλι.
Και θα εξηγήσω τι εννοώ.
Παρατηρώ λοιπόν τον Χ δημοσιογράφο και Ψ βουλευτή με βλέμμα περισπούδαστο, βλοσυρό και 115 καρδιναλίων, με όλη την αλαζονεία του opinion leader να παρουσιάζεται ως προφήτης -κατόπιν εορτής- και τιμητής των πάντων να καταδικάζει από την άνεση της δημοσιότητάς του και αφ' υψηλού, τους πάντες. Με ύφος καταγγελτικό και ενίοτε &.συναισθηματικό να «θρηνεί» για τους θανάτους τόσων ανθρώπων και για την καταστροφή (παρ' ολίγον ευτυχώς) του εθνικού μας συμβόλου, της αρχαίας Ολυμπίας με τη διεθνή ακτινοβολία. Να το πιστέψω;
Είναι βέβαια ο ίδιος δημοσιογράφος ο οποίος την περασμένη τηλεοπτική season, συνεπής με την προσφιλή πρακτική του και με το ίδιο ύφος του δικαστή, εξοβέλιζε ύβρεις τόσο σε απεργούς υπαλλήλους του δήμου, όσο και σε κυβερνητικούς παράγοντες για το χάλι των σκουπιδιών και ούτε μια φορά δεν ρώτησε τον μέσο νεοέλληνα:
-«γιατί ρε φίλε βγάζεις τα σκουπίδια σου όταν ξέρεις ότι απεργούν οι υπάλληλοι;»
-«γιατί χτίζεις αυθαίρετα όχι μόνο μέσα στα δάση αλλά όπου γουστάρεις και μετά απαιτείς απ' το κράτος συνέπεια, σχεδιασμό, συντονισμό και πειθαρχία;»,
-«γιατί φοροδιαφεύγεις και επιβαρύνεις τους συμπολίτες μας με δυσβάσταχτες εισφορές και μετά κατηγορείς την κυβέρνηση για γελοίες αυξήσεις αλλά ταυτόχρονα απαιτείς υπηρεσίες επιπέδου;»,
-«γιατί παρκάρεις το κωλοάμαξό σου όπου προλάβεις δυσχεραίνοντας τις δημόσιες συγκοινωνίες;»,
-«γιατί περνάς με κόκκινο;»,
-«γιατί θεωρείς ρουφιάνο αυτόν που θα καταγγείλει μια παράνομη πράξη στις αρχές;»,
-«γιατί θεωρείς μάγκα αυτόν που θα ξεγελάσει το κράτος και θα εξαπατήσει τις αρχές;»,
-«γιατί απ' τη μια κατηγορείς την αστυνομία ότι φέρεται βίαια στους πολίτες και από την άλλη αποκαλείς τους αστυνομικούς ανάξιους, μαλθακούς, ανεκπαίδευτους όταν σε ληστέψουν ή σε γαμήσουν;»,
-«γιατί όταν παρανομείς βάζεις λυτούς και δεμένους να γλιτώσεις τα πρόστιμα;»,
-«γιατί λαδώνεις τους γιατρούς και μετά κλαίγεσαι για τα φακελάκια;»,
-«γιατί λαδώνεις γενικώς δημόσιους φορείς, όταν είναι υποχρέωσή τους να σε εξυπηρετήσουν, και μετά παραπονιέσαι για τη διαφθορά;»
-«γιατί βρωμίζεις τις παραλίες και μετά κατηγορείς τους δήμους που δε μαζεύουν τη βρωμιά σου;»,
-«γιατί έχεις μετατρέψει τα πεζοδρόμια σε αυλή σου με το έτσι θέλω και το δρόμο μπροστά απ' το σπίτι σου σε ιδιόκτητη θέση στάθμευσης τοποθετώντας τα τόσο καλαίσθητα πλαστικά μπιτόνια;»,
-«γιατί γαλουχείς τα παιδιά σου με το όνειρο της κονόμας και του βολέματος;»,
-« Δεν καταλαβαίνεις ότι έτσι υπονομεύεις αυτή τη χώρα και άρα τον εαυτό σου, το σπίτι σου, τα ίδια σου τα παιδιά και το μέλλον τους;»,
-«γιατί φιλάς κατουρημένες ποδιές για να διοριστεί με μέσο η κοράκλα σου στο δημόσιο και μετά κατηγορείς το δημόσιο για αναξιοκρατία και κομματικές προσλήψεις;»,
-«γιατί κάνεις τα πάντα για υπηρετήσει ο κανακάρης σου στα σύνορα Καλλιθέας - μοσχάτου και κατηγορείς το υπουργείο άμυνας ότι δεν έχει αξιόμαχο στράτευμα και για να ξορκίσεις κατόπιν τις ενοχές σου διαφημίζεις το πατριωτικό σου συναίσθημα με εθνικιστικές κορώνες που είναι και τσάμπα στην τελική;»,
-«Γιατί Μπαμπά; Ε;; Γιατί;»
Ποιος επιτέλους σου είπε ότι σ' αυτή τη γαμημένη τη χώρα μπορείς να κάνεις ό,τι γουστάρεις; και
Ποιος επιτέλους σου είπε ότι αν εσύ κάνεις ό,τι γουστάρεις δε θα κάνει και ο δίπλα και ο παραδίπλα; και δε θα βρεθεί ένας αδίστακτος ακόμα πιο παραδίπλα που κάποια στιγμή θα θελήσει να κατακάψει τη χώρα επειδή αυτό έμαθε, αυτό διδάχτηκε και από σένα και από μένα και από την οικογένειά του και από το σχολείο του και από την τηλεόραση και από τα κανάλια;»
ΠΟΙΟ; «Το ότι σ' αυτή τη χώρα κάνουμε ό,τι μας κατέβει και λογαριασμό δε δίνουμε, το ότι έχουμε μόνο δικαιώματα και όχι υποχρεώσεις». «Το ότι μπροστά στο προσωπικό μας micro-συμφέρον και την κωλάρα μας δεν πιάνουν μπάζα ούτε τα δέντρα, ούτε οι βουνοπλαγιές, ούτε τα ιερά σύμβολα, ούτε η ίδια η ανθρώπινη ζωή».
Και το ότι εγώ κάθομαι και σου μιλάω απ' το γυαλί σου χαϊδεύω τα αφτιά όπως και όλοι οι προαναφερθέντες αυτό κάνανε. Κολακεύω την απαιδευσιά σου, τη χοντροκοπιά σου, την ανευθυνότητά σου, την κακομοιριά σου, τη μετριότητα και την κακογουστιά σου, την απύθμενη βλακεία σου, γιατί είσαι πελάτης φίλε τηλεθεατή και ψηφοφόρε και ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.
Με τον τρόπο μου σου λέω δεν πειράζει που είσαι μαλάκας, κουτοπόνηρος, λαμόγιο, θρασύδειλος, βολεψάκιας, γλύφτης, ανεύθυνος, άνανδρος, μικρο(μεγαλο)απατεώνας, και γω αυτό είμαι φίλε. Άλλοι φταίνε, όχι εσύ. Εσύ μπορείς από την άνεση του καναπέ σου όπως και γω από την άνεση του δικού μου να κατηγορείς το κράτος, την κυβέρνηση, τα κόμματα, τους αμερικάνους, τους αλβανούς, τους σκοπιανούς, τους τούρκους, τους εβραίους, την ΕΕ, την ώρα που τρως τα σουβλάκια σου, πίνεις τη μπύρα σου και ρεύεσαι.
Γιατί στην τηλεόραση θέλεις να βλέπεις έναν καθρέφτη που να αντικατοπτρίζει το χάλι σου, γιατί ΑΥΤΟ σε καθησυχάζει και σε απενοχοποιεί. Και ξέρεις ότι και αυτοί που ψηφίζεις είναι το ίδιο με σένα και με μένα. Γιατί είναι σαρξ εκ της σαρκός μας. Γιατί δεν ανεχόμαστε κάτι καλύτερο. Γιατί το καλύτερο μας κινητοποιεί, μας προκαλεί δυσφορία, ζήλεια και μας ξεβολεύει. Και αν τους κατηγορείς δεν είναι επειδή είναι ανίκανοι και διεφθαρμένοι. Αυτό το ήξερες. Είναι γιατί δεν είσαι εσύ στη θέση τους μια που δεν υπολείπεσαι σε τέτοιες αρετές.
Ποιο εκπαιδευτικό σύστημα, ποια κυβέρνηση, ποια τηλεόραση, ποιος πολιτικός με αρχίδια θα βγει να τα πει όλα αυτά; Ποιος θα βγει να μας κράξει και να μας φτύσει κατάμουτρα για να ξυπνήσουμε επιτέλους;
Τελειώνοντας, ο εν λόγω Χ δημοσιογράφος αισθάνθηκε θιγμένος λέει όταν κάτι ξένοι συνάδελφοί του, του είπαν ότι μάλλον θα πρέπει η αρχαία Ολυμπία να τεθεί υπό διεθνή προστασία και αναρωτήθηκε μαινόμενος: «δηλαδή εγώ ο Έλληνας είμαι ανίκανος;»
Δεν περιμένω απάντηση, ας απαντήσει ο ίδιος στον εαυτό του και ο καθένας μας στο δικό του εαυτό. Ούτως ή άλλως έτσι έχουμε μάθει να σκεπτόμαστε.
Ως ιδιώτες και όχι πολίτες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου